Do grona przyjaciół Hippela należała jajogłowi ówczesnego życia duchowego Królewca. Najsłynniejszą postacią związaną z Hippelem był z pewnością Immanuel Kant, który zwykł wskazywać sprawnego zarządcę grodu „Plan- und Centralkopf”. Burmistrza oraz literata w środku jednej osobie łączyły z filozofem zażyłe stosunki. Ślady tych kontaktów widoczne są w środku korespondencji Kanta, tudzież spotkania wewnątrz jego domu, tzw. Tischgesellschaften, w środku których uczestniczył ponadto Hippel także inni notable grodu ponad Pregołą uwiecznione zostały na słynnym obrazie Emila Dörstlinga „Kant und seine Tischgenossen”. Osobą, której najściślejsze spójnia przyjaźni towarzyszyły Hippelowi nieledwie na wskroś całe życie, był Johann George Scheffner (1743-1820). Scheffner był wysokim urzędnikiem władz pruskich do wnętrza Królewcu, Gąbinie plus Kwidzynie. Podobnie jako Hippel inicjatywa administracyjną dzielił z aktywnością literacką. Był autorem zbioru erotyków „Gedichte im Geschmack des Grécourt” wydanych po razu jednego najwyższy do wnętrza roku 1771. Pozostawił też wolumin wspomnień „Mein Leben, wie ich es selbst beschrieben” (1821) będących cennym źródłem wiedzy o Królewcu przełomu osiemnastego także dziewiętnastego wieku. To jemu Hippel zadedykował swe główne praca „Lebensläufe nach auftsteigender Linie nebst Beilagen A, B, C” (1778-1781). Wieloletnia braterstwo została toż zerwana z przyczyny nielojalności Scheffnera, który zdradził pracowicie strzeżoną wskroś Hippela tajemnicę anonimowości swego pisarstwa. Wśród oddanych towarzyszy Hippela byli też: Johann Georg Hamann (1730-1788) zwany Magiem z Północy, wysocy urzędnicy tacy jako Christian Gottlieb Arndt (1743-1829), Christian Friedrich Jensch (1744-1802), Karl Gottlieb Bock (1746-1829) również Christian Wilhelm Deutsch (1743-1816), profesorowie Uniwersytetu z ekonomistą Christianem Jacobem Krausem (1753-1807) na czele, biskup Ludwig Ernest Borowski (1740-1831) dodatkowo miejscowi poeci Johann Gotthelf Lindner (1729-1776) również Johann Friedrich Lauson (1727-1783).